winterakoniet wil stralen

Winterakoniet – Eranthis hyemalis
En plots stond ik daar voor een winterakoniet. De deuren bleken open te gaan. In de droom die ik had kwam de energie die van de winterakoniet voor – die zo stralend haar geel wil delen.
In die droom  stond ik plots in een wereld vol roem en vol mensen. Gek, om ’s ochtends wakker te worden met een droom, waarin er aandacht was voor een podium met mensen die een sprookje aan het uitbeelden waren, en er plots 5000 kaartjes verkocht waren in Ierland, die zelfs de moeite namen om de voorstelling bij te wonen.
En dat voor iets wat ik al jaren lang had gefabriceerd, en voor mij al bijna bij het verleden hoorde.
Ook in mijn bewustzijn, weet ik precies waar men het over heeft…. Al jaren lang heb ik een soort dagboek bijgehouden, met wel meer dan 2 duizend teksten en schilderijen die allemaal in ordners zijn opgeborgen en op mijn harde schijf vastgelegd. In mijn schilderijen kan ik heel veel van mij zelf kwijt en ik merk dat anderen steeds makkelijker deze energie kunnen volgen en daar iets mee doen.
Maar stel je voor dat dit proces die mij geholpen heeft om te groeien, plots geopend en bekend wordt voor groot publiek.. Dat het net zoals de winterakoliet plots de blaadjes opengooit, en zegt, hier ben ik helemaal! Tja, dan besef je dat daar heel veel durf voor nodig is. Ik heb altijd gedacht dat dit persoonlijk bij mijn proces thuis hoorde, maar laatst vertelde iemand mij, dat hij het zonde vindt als dit niet andere mensen zou bereiken.
En dan denk ik slik… dan wil ik het hele proces achter me laten…. waar ik toen aan begonnen was. Om daarin mijn kwetsbaarheid en mijn pijn en worsteling, vanuit mijn innerlijke ik te delen, daar is heel veel moed voor nodig (er zal ook weerstand komen, ben ik daar wel voor opgewassen). Maar als regisseur kan je zelf bepalen wat je naar buiten kan brengen. Dat werd mij fijn scherp in de droom duidelijk gemaakt. Een paar van deze schilderijen met tekst zijn opgenomen op mijn website ttp://www.transformatie-schild.com

Van de winterakoniet is maar weinig bekend. Het zijn kleine gele bolletjes, en kunnen makkelijk vermeerderd worden. Boeren klagen dat duiven ze zo lekker vinden dat ze massaal naar de velden toe gaan om ze te eten. Maar eet ze zelf niet want ze zijn behoorlijk giftig.
Het heeft een hele sterke hartenkracht, die alleen geschikt is om naar te kijken, of misschien een homeopathische verdunning. Daar waar de zenuwen in gevaar komen, of stress in het leven verschijnt kan de verdunning helpen om zenuweinden te ontwarren en geeft het de rust om verder te gaan. Als je een wild dier temmen wilt, heb je veel paardenkracht nodig, in de winterakonite heb je zo’n middel, die helpt om te luisteren naar de innerlijke rust, zonder dat je de eigenheid zelf niet door aantast.
De winterakoniet zoekt je op in de slaap op om je te verrassen met beelden, waar je eigenlijk van binnen bang voor bent, om dat te kunnen transformeren naar iets wat geaccepteerd kan worden. Deze bloem wil zeggen, durf er voor te gaan, en ervaar de ruimte dat in jou aanwezig is. Wees niet bang, maar durf de zon in jezelf met anderen te delen.
Het maakt je rustig en geeft je de ruimte om in je zon te geloven.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


*