Terug van een reis Auschwitz


Woorden schieten te kort voor wat ik gezien heb in Auschwitz. Er waren twee niveau’s om aan te verbinden. Je kan kiezen om de pijn te voelen die daar heerste, je kan ook kiezen om de pijn te transformeren.

Ik ging vaker met mijn zaadjes te werk en strooide daarin allerlei positieve energie op het terrein – door denkbeeldig zaden van kruiden te verspreiden of heb ik met het blazen van mijn bellen er weer wat positieve energie gebracht.


Het was er leeg, het was kaal en de energie was koud op het terrein en het viel me op dat zelfs geen vogels waren.


Je zag de gasovens, je zag de barakken, de treinrails en de poort. Er waren ook veel mensen die daar rondliepen. De sfeer was ingetogen en respectvol.

Ik ben blij dat we met z’n vieren waren en dat we steun aan elkaar hadden.. Het was enorm wat er is gebeurd.

12 gedachtes over “Terug van een reis Auschwitz”

  1. Hey die Marja,

    voelde even het verdriet wat er nog heerst.
    Toch mooi dat je wat zaden van licht en liefde hebt uitgestrooid, dat zal vast helpen om de zaak weer wat te transformeren.

  2. die foto’s spreken voor zich.
    ja wat daar gebeurd is is heel erg en die gevoelens van (doods)angst en ontbering hangen daar nog.
    Als zelfs de vogels er wegblijven.

  3. Mag nooit ofte nooit verdwijnen , Maria ! En al die ultra rechtse zakken , laten ze eens gaan kijken , wat hun perspectief is als ze zo doorgaan.
    Noot ; Mijn vader is krijgsgevangene geweest , nooit een normale en gezonde vader gehad !

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


*