Marja en paarden

De aanraking was enorm en tjee wat had ik nog veel te overwinnen. De val van het paard, nu al weer 6 jaar terug had er toch voor gezorgd dat ik wat huiverig voor het paard geworden was. Ook al ben ik toen gelijk weer op een paard gaan zitten. Toch moest ik weer dat stuk vertrouwen krijgen, maar het is gelukt.
Maar het begon gisteren al mooi. Plots zat ik in de modder en was mijn broek drijfnat en dat alleen omdat paard Tosca te enthousiast naar haar groep wilde en niet meer in de gaten had dat ik de touw vast had. Ze had allang in de gaten wat daar van de bedoeling was.
En dat waren nog de andere paarden die ik tegen kwam. Ik werd gedompeld in een warme bad van aanraking. Het maakte mijn val gelijk weer goed:)