Overweging

Tijdens mijn dagelijkse meditaties kwam ik tegen.. Wat je zaait mag je oogsten. Maar wat wil ik zaaien en wat ga ik oogsten.
Als ik vanuit mijn hart de dingen benader, kom ik bij liefde, zachtheid en openheid. Toch is het maar al te vaak dat ik daar geen liefde weer voor terug zie en doe ik mij zelf te kort als ik mij volledig open gooi naar de ander.
Dan denk ik, heb ik het dan zo veel moeite om de liefde van de ander ervaren? Durf ik wel genoeg mij kwetsbaar op te stellen om de energie naar mij toe te halen?
Als ik angst zaai, zal ik meer angst oogsten, om zo te leren met mijn angst om te durven gaan. Als ik haat zaai, zal ik zorgen dat ik situaties creƫer, waarbij ik de pijn van mij zelf durf los te laten.
Met welke intentie je ook je energie laat stromen er komt steeds een stroom op gang die je helpt meer bij je eigen kracht te komen.
En dat is bij het zaaien van liefde ook. Je ontvangt dan uitdagingen om ook die liefde aan jezelf te geven.
Misschien ervaar ik dat nu wel en geef ik mezelf enorm veel liefde en passie om zo mij zelf te helen.
Als ik geef ontvang ik ook en als ik open sta om mij daarin werkelijk te laten aanraken, dan zal het ook weer naar mij zelf terug komen.
Een leerles die niet zo makkelijk is, maar ik ga met open vizier kijken wat het me allemaal gaat opleveren.