Koeien

Eigenzinnige beesten waren de koeien op het mystical fantasy fair.  Ze kwamen steeds weer het terrein op om daar te grazen. Zelfs de rij auto’s die we daar neer hadden gezet hielp niet. Ze hielden vol – dit was hun terrein. Vooral die byzondere moederkoe met haar grote hoornen was daarin heel indrukwekkend.


Ik denk dat deze koeien zeker weten wat ze doen, maar dat wij mensen het stuk communicatie missen om daar iets mee te doen.

Moeder en kind


En plots kreeg ik contact met een moeder en een kind – hier heel ver vandaan. Zij had haar kind heel dicht bij haar en moet in het leven de dingen zelf op knappen. Haar man had haar verlaten, toch was er liefde toen het kind gemaakt was, maar nu is hij heel ver weg en heeft besloten haar niet horen. Haar ouders wilde niets meer van haar weten. De tranen biggelde over mijn wangen en ik werd zo getroffen door haar pijn.
Ik mocht haar aanraken en die moeilijkheden waar ze nu in zit verzachten. Maar ik denk dat ik hierin ook getroffen was over mijn eigen stukje. Het er alleen voor staan, het niet begrepen worden en mensen die je mijden.
Er kwam hierdoor een pijn in mij zelf los – die ik niet herkende, maar wel deel van mij was. Het enige wat ik kan doen het laten stromen.
Door bij haar te zijn – mag ik haar de warmte zenden en ook het oude verdriet in mij zelf los laten.