slapen naast de graaf


Gekscherend vertelde ik aan de mensen op het festival dat ik naast mijn graaf sliep. Op het kloosterlandschap stond het graf van een graaf en natuurlijk stond mijn tent er dicht bij.

Het was een vredelievende man en het straalde rust uit – gelukkig maar want op het landgoed zijn rare dingen gebeurd in het verleden.
Er zijn foto’s van gemaakt en ik heb ze even bewerkt:)

Door de bush bush

De weg naar Boken Hill is helemaal niet eentonig. Het landgoed is prachtig en het leuke is, dat de regen veel groen heeft gemaakt. Hier en daar zijn grote gleuven te zien van waar het regen heeft gestroomt. Plots heeft dit droge land rivierbeddingen en ik heb zelfs beelden gezien van Alice Springs waar kinderen in het water spelen.
 

We zijn op zoek naar de kangeroes, maar kunnen ze niet vinden. Het is zo’n verschil met 30 jaar geleden toen ze meehuppelde in het landschap, open en vrij. Nu zijn er overal hekken verschenen – het land is verdeeld. Met als gevolg dat een kangeroe voorzichtig moet zijn, waar het springt.
Men zegt hier dat er een overschot is aan kangeroes, maar ik zie ze niet.. Zouden de Australiers zichzelf voor de gek houden?
Op weg om een goede foto te maken hadden we al snel te maken met vele doornen op de grond die in de voeten wilden prikken.


Maar het is mooi om zo een met de natuur te zijn..
Ook de mensen onder weg zijn open en willen praatje maken.. ze nemen er de tijd voor om hun verhalen te delen.. Prachtig.
https://lh4.googleusercontent.com/_V85qki_ZHgo/TWLOIS_0dDI/AAAAAAAABgk/d2Qsfw_flHI/s400/IMG_3536.JPG