Een knufffel aan de Es

Ik had gisteren zoveel behoefte om me naar het park in de stad te begeven en heb me een tijdje met de bomen bezig gehouden.
Ik had behoefte om de Linde op te zoeken. Maar in dit park heb ik geen voorname linde gevonden.
Allereerste ging ik naar de Es toe. Een geweldige imposante boom en nog in de bladeren.
Ik heb deze boom een heerlijke knuffel gegeven.
De es staat voor loslaten van verplichtingen en helpt je je eigen mogelijkheden te ontdekken.
Het is goed voor vochthuishouding en helpt je virussen in het lichaam te bestrijden.
Je moet er snel bij zijn, maar de bladeren kan je gebruiken om thee van te maken.

Wat is traditie en wat is passie. Durf je verplichtingen los te laten en voor openheid te gaan.

De es en de vulkaan

Go wat is er met je toppen vroeg ik aan de es..
de zo open knoppen, leken bijna dicht geklapt en de zwarte puntjes – nou ja die komen bij mij wat dreigend over.
Dan is het tijd om een gesprek aan te gaan met een boom.
Komt het door verschil van denken en voelen. Durft de knop van de zich wel open te vormen?
Wat is daar aan de hand?
Maar de reden is al snel gemaakt – tenminste ik denk dat ik het weet.
Deze knop heeft een contact met de vulkaan in IJsland
De stof zorgt dat het zich niet open laat zien.
En dan ben ik heel erg benieuwd naar de energie van de es zelf.

De knoppen blijven stijf dicht en als de es helpt om mensen te helpen met longproblemen, kan ik me voorstellen dat de stofdeeltjes die als astbest onze longen kan iriteren.
Toch is de afstand van ons en IJsland te groot om daar werkelijk schade van te ondervinden – maar de natuur weet meestal meer dan wat wij ervaren en voelen.
De es wil samen werken van verstand met het gevoel, zal het zijn eigen vrijheid opzoeken om zijn eigen pad te vervolgen.

Niet alles beredeneren, maar go with the flow
en wat de vulkaan daar mee te maken heeft. Zal er nog een grotere uitbarsting komen.
Ik vermoed van wel, maar we zullen afwachten.