Gezicht in Gent

In Gent kwam ik in de spirit een man tegen die hart voor de zaak had en wilde laten zien wat er moest gebeuren om zijn land te besturen. Toen ik wilde voelen hoe hij zich voelde had ik daar een weerzin in. Het gaf mij de opening dat ik niet meer zoveel moet in het leven, maar dat is mag en dat ik die verplichting naast me kan laten, het past niet meer bij me zo kom ik makkelijker bij mijn kern terecht. Was het daarom dat het sneeuwde in Gent?

Ik mag mezelf zijn

In de Filipijnen werd ik meegenomen door een vriendin van een vriend die mij zo dierbaar is. Gek eigenlijk, ik ga naar de Filipijnen om hem te ontmoeten en hij was op het zelfde moment naar Nederland vertrokken. In het begin bepaalde zij wat ik moest doen en van haar heb ik ook vele Filipijnse gebruiken leren kennen. Toch vond ze dat ik te hard praatte, te veel opviel, mijn eigen dingen deed en dat kon niet in haar cultuur. Ik kwam op een van die trips Joel tegen die bij de televisie werkte en ik vroeg hem waarom de vrouwen in de Filipijnen zo verlegen zijn, en of dat wel het beeld is wat ik zou moeten hebben van deze mensen. Joel vertelde dat het land grote sprongen maakte en dat het niet klopte wat die vriendin mij vertelde. Ik besefte dat deze vriendin mij wilde indammen en dat dit niet klopte, dus de volgende keer dat zij een opmerking plaatste om mijn mond te houden werd ik boos en zei dat ik er recht toe had om mij zelf te zijn. Ik vertelde haar ook dat haar beeld niet klopte van hoe Filipijnen omgingen met problemen en dat dat een deel van haar visie was. Wat er toen gebeurde was lachwekkend. Ze werd boos en gooide een emmer water over me heen in de wc ( ze hebben daar geen stortbak, maar maken gebruik van regenwater van het vliegveld en ik was drijf nat. Ik was er zo boos om dat ik op de vlieghaven en publiek liet zien wat zij deed. Ze vond het ook nodig om een uur niet met mij te praten. Ze kwam tot de conclusie dat ik niet een zachte poes was, die volgzaam de dingen deed, maar haar bepalingen negeerde. Ze had geen vat meer op me.
Deze ruzie is goed geweest, want door dat conflict kon ik mij zelf zijn en waren de verhoudingen veranderd. Soms zie ik nog steeds van die priemende ogen naar mij gericht niet van haar maar in het algemeen. Ook hier willen sommige mensen dat ik mij gedraag, maar ik vraag me af of ze daarin de angst van zichzelf tegen komen waardoor ze wilden bepalen wat ik moest doen. Gelukkig zeggen de ogen genoeg, maar ik weet dat ik me zelf mag zijn!
Naar aanleiding van iets wat ik vorige week heb gehoord dacht ik. Dit moet ik wel duidelijk maken.

Knuff Vriendinnetje

Van roos naar vuurzee

En plots stond ik daar op een vuurplaats – eigenlijk een vlammenzee die er vroeger was geweest. De natuur op de open plaats was grillig, omdat het nog mee ging in die vlammenzee van weleer! Ik heb die plaats gebruikt om mij zelf en vele mensen in energie te zetten – zo mooi! Vuur zorgt voor aarding, vuur zorgt voor bewustwording. En er waren meerdere mensen op het festival die in de cirkel kwamen te staan en gingen stromen of bewust werden van het het vuur in zichzelf

Kruiden weekend

In het weekend van 6 – 9 juli wil ik een kruiden weekend houden in Thijenkamp. Dit is een natuurcamping in de buurt van Hoogmalen.
Voor mij is de insteek dat we elkaar informeren praten over kruiden en dat er een aantal workshops gegeven gaan worden waarin kruiden centraal staat.
Zo denk ik aan een workshop kruidenwandeling, Bachbloesems, leren tincturen maken, plantaardig verfen, zeep maken op natuurlijke basis en er zal een wedstrijd zijn voor natuur en kruidenfoto’s waaruit een collectie de mooiste uitgezocht kan worden. Ik sta open voor eigen wensen en eigen initiatieven. Inmiddels heb ik contact gelegd met Paul van http://www.thyencamp.nl/ die het een leuk idee vind.

Zeeheks

Ik kom het vaker tegen. Men noemt men een zeeheks en vroeger zou het een scheldnaam zijn geweest. Maar wat ben ik daar trots op. Zaterdag ben ik met een zielenbroertje naar Noord Holland gereden en natuurlijk ben ik ook even naar zee geweest. Het was prachtig om de wind met de golven bezig te zien. Ik heb dan altijd het gevoel dat ik vlieg… Zo veel vrijheid krijg je dan. De verbinding met de natuur vind ik heerlijk het zorgt gelijk dat je weer in evenwicht gebracht wordt.

Marja en paarden

De aanraking was enorm en tjee wat had ik nog veel te overwinnen. De val van het paard, nu al weer 6 jaar terug had er toch voor gezorgd dat ik wat huiverig voor het paard geworden was. Ook al ben ik toen gelijk weer op een paard gaan zitten. Toch moest ik weer dat stuk vertrouwen krijgen, maar het is gelukt.
Maar het begon gisteren al mooi. Plots zat ik in de modder en was mijn broek drijfnat en dat alleen omdat paard Tosca te enthousiast naar haar groep wilde en niet meer in de gaten had dat ik de touw vast had. Ze had allang in de gaten wat daar van de bedoeling was.
En dat waren nog de andere paarden die ik tegen kwam. Ik werd gedompeld in een warme bad van aanraking. Het maakte mijn val gelijk weer goed:)

Gedenk teken

Ook ik heb iets op het gedenkteken geplaatst en ik had daarvoor twee kaarsjes meegenomen die ik van een vriendin had gehad. Twee mensen in verbinding met elkaar. Het symboliek is was mooi. De kaarsjes werden aangestoken voorzichtig in de glazen stolp geplaatst. Er moesten meerdere handen aan te pas komen om ze goed in de stolp te plaatsen en het verbaasde mij dat de kaarsjes bleven branden. De een brandde de kaarsjes, ik deed ze er in en de ander kreeg ze weer in verbinding. Ik ben blij dat het geplaatst is en de verbinding als symbool vind ik een hele mooie. Het is ook leuk dat er meerdere mensen aan dit kaarsje hun energie hebben gegeven.

Terug van een reis Auschwitz


Woorden schieten te kort voor wat ik gezien heb in Auschwitz. Er waren twee niveau’s om aan te verbinden. Je kan kiezen om de pijn te voelen die daar heerste, je kan ook kiezen om de pijn te transformeren.

Ik ging vaker met mijn zaadjes te werk en strooide daarin allerlei positieve energie op het terrein – door denkbeeldig zaden van kruiden te verspreiden of heb ik met het blazen van mijn bellen er weer wat positieve energie gebracht.


Het was er leeg, het was kaal en de energie was koud op het terrein en het viel me op dat zelfs geen vogels waren.


Je zag de gasovens, je zag de barakken, de treinrails en de poort. Er waren ook veel mensen die daar rondliepen. De sfeer was ingetogen en respectvol.

Ik ben blij dat we met z’n vieren waren en dat we steun aan elkaar hadden.. Het was enorm wat er is gebeurd.